Pils
Het gewone goudgeel-gekleurde pilsje – in de volksmond pintjen - bevat gemiddeld 5% alcohol.
De meeste brouwerijen in België hebben een pilstype met een gebalanceerd hopprofiel in het aanbod.
Bij de lage-gistingsbieren horen ook export-bieren, zachter van smaak en minder bitter dan pils,
en tafelbieren met een alcoholpercentage van 0,8% tot 2,5%. Alcoholvrij bier mag hoogstens
een percentage hebben van 0,5% en bij alcoholarm bier moet dit liggen tussen 0,5 en 1,2%.
Trappist en Abdijbieren
De naam trappist is wettelijk beschermd: het bier moet gebrouwen worden door monniken
(of trappisten) binnen de muren van de abdij. In België zijn er slechts 6 bieren officieel als trappist
erkend: Achel, Chimay, Orval, Rochefort, Westmalle en Westvleteren. Een abdijbier draagt wel de naam
van een klooster, maar wordt gebrouwen in een wereldse brouwerij. De meest bekende Belgische abdijbieren
zijn zogenaamd erkende abdijbieren, wat betekent dat ze vormen van samenwerking hebben met religieuze orden.
Trippel
Door het gebruik van aromatische moutsoorten, hogere gistingstemperaturen en hogere rijpingstemperaturen
worden alcoholgehaltes bekomen, variërend van 7% tot 11% of zelfs meer.
Blond bier
De typische licht-goudgele kleur is een belangrijke karakteristiek van dit bier, naast een vrij neutrale,
enigszins zoete smaak met een bittere natoets. Het alcoholpercentage ligt tussen 5,5 en 7%.
Dubbel bier
Door het gebruik van donkere mouten en traditionele brouwwijzen slagen de Belgische brouwers er in een perfect evenwicht
te vinden tussen mout-, hop- en gistkarakters in deze complexe, donkergekleurde bieren, die alcoholpercentages
hebben van 6 tot 9%.
Amber bier
Deze biersoort in Engelse stijl verkrijgt de typische amberkleur en smaak door het gebruik van kleur- of karamelmouten.
Het alcoholpercentage bevindt zich tussen 6 en 12%.
Witbier
Witbier heeft zijn huidig bestaan grotendeels te danken aan Pierre Celis, de brouwer van het typische
tarwebier Hoegaarden, die in 1966 dit traditioneel bier opnieuw begon te brouwen. Kenmerkend aan
witbieren is dat de grondstoffen uit 30-45# tarwe bestaan. De typische verfrissende smaak is te danken
aan koriander en schillen van bittere curaçao-appelsienen, die tijdens het koken worden toegevoegd.
Een witbier wordt niet gefilterd en alcoholpercentages zijn tussen 4,5 en 5%.
Speciale of streekbieren
Vele Belgische brouwers zijn zeer creatief in het maken van unieke smaakvolle, vaak sterk-alcoholische
bieren door het gebruik van specifieke kruiden, diverse graansoorten of andere toegelaten ingrediënten.
Zulke bieren, gewoonlijk met nagisting in de fles, zijn vaak erg streekgebonden en meestal niet overal
verkrijgbaar.
Saison
Saisons zijn typisch plattelandsbieren met variërende alcoholgehaltes (6-9%) en een kleurengamma van
goudgeel tot bruin. Vaak worden ook kruiden gebruikt. De naam is oorspronkelijk afgeleid van de
brouwseizoenen, namelijk herfst en winter, waarbij de saisonbieren dienden als dorstlessers tijdens de
oogst in de zomer.
Stout
Stouts zijn donkerbruine, bijna zwarte bieren met een sterk gebrande of geroosterde bittere smaak.
Voor dit bier gebruikt men geroosterde gerstemout, waarvan het aroma doet denken aan gebrande koffiebonen.
Eigenlijk is de stout een variant van de porter met dezelfde, doch minder uitgesproken kenmerken.
Pale Ale
Deze van oorsprong Schotse of Engelse bieren zijn sterk gehopt en donker van kleur met een karamelachtige moutsmaak.
Vlaams oud-bruin en rood-bruin bier
Deze bieren van hoge gisting worden onderworpen aan een tweede, maandenlange gisting op eikenhouten vaten,
waar de bacteriële flora zurige smaken en bruin-rode verkleuringen induceert. De commerciële bieren
zijn meestal een mengsel van jonge en oudere bieren.
Lambiek, geuze, faro en fruitbieren
Het wort, dat tot 40% ongekiemde tarwe bevat, wordt langdurig gekookt met overjaarse hop, die haar bitterheid
verloren heeft. Bij het afkoelen wordt het gehopte wort spontaan geïnoculeerd door wilde gisten, die, samen
met schimmels en bacteriën, aanwezig zijn in de micro-omgeving van het brouwhuis. De productie van deze
lambiek heeft gewoonlijk plaats van midden-october tot mei. Na jarenlange rijping worden jonge en oude lambieks
gemengd tot geuze, die gekenmerkt wordt door een zurige smaak en een alcoholpercentage van ca 5%. Faro is aangezoete,
jonge lambiek met een lager alcoholgehalte. Fruitbieren zijn geuzebieren, die behandeld worden met vruchten,
vooral krieken. Ook worden frambozen, perziken, cassis, muskaatdruiven en nog andere vruchten toegepast.
E.B.C.-kleurschaal is de schaal voor het bepalen van de kleur van bier, zoals deze is vastgesteld
door de Europese Brouwerij Conventie (European Brewery Convention). Naarmate een bier donkerder is, heeft het een
hogere EBC waarde. Ter indicatie van deze waarden volgt hieronder een overzicht van beschrijvingen van
bierkleuren en de EBC waarden, die
daar ongeveer bij horen:


